่กำเนิดของการรักษาด้วยวิธีเลสิกนั้น เริ่มต้นในปี คศ.1949 โดย Dr.Jose I. Barraquer จักษุแพทย์ชื่อดังแห่งกรุงโบโกต้า ประเทศโคลัมเบีย ซึ่งเป็นจักษุแพทย์ท่านแรกที่คิดค้น วิธีการแยกชั้นกระจกตา (Keratomileusis) โดยทำการผ่าตัดแยกชั้นกระจกตาออก แล้วนำชั้นกระจกตาที่ได้แยกไว้ไปทำการตัดแต่ง จากนั้นจึงนำกลับมาเย็บบนกระจกตาอีกครั้ง เพื่อรักษาสายตาสั้น ซึ่งถือได้ว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจ และน่าทึ่งมากในขณะนั้น นอกจากนี้ ยังถือเป็นการเปิดประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของการรักษาภาวะสายตาผิดปกติของโลก ซึ่งต่อมา Dr.Jose I. Barraquer ได้รับการขนานนามให้เป็น บิดาแห่งการผ่าตัดแก้ไขภาวะสายตาผิดปกติของโลก (Father of Refractive Surgery)
ต่อมาจักษุแพทย์หลายท่านได้พยายามนำวิธีการดังกล่าวมาปรับใช้ จนในปี คศ.1983 Dr.Trokel ได้นำ เอ็กไซเมอร์เลเซอร์ (Excimer Laser) มายิงบนผิวกระจกตาชั้นบน เพื่อรักษาภาวะสายตาผิดปกติ วิธีการผ่าตัดชนิดนี้ เรียกว่า PRK (Photo Refractive Keratectomy) ซึ่งเป็นที่นิยมมากในเวลาต่อมา
กระทั่งในปี คศ.1990 Dr.Buratto และ Dr.Pallikalis ได้นำเอาข้อดีของการผ่าตัดทั้ง 2 วิธีมาผสมผสานกันกลายเป็น การรักษาด้วยวิธีเลสิก (LASIK) ในปัจจุบัน เนื่องจาก การผ่าตัดแบบ Keratomileusis เป็นการแยกชั้นกระจกตา ซึ่งช่วยให้ร่างกายมีปฏิกิริยาตอบโต้ต่อแผลน้อยมาก และเมื่อผนวกกับความแม่นยำของเอ็กไซเมอร์เลเซอร์ จึงทำให้เลสิกเป็นการรักษาที่มีความแม่นยำสูง และผลข้างเคียงต่ำ จึงทำให้ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในขณะนี้ |
| 
| 
